İki gün boyunca 14 saat ders çalışmışım . Paso çay kahve içiyorum . Uyku desen bi var bi yok . Bi dengesizliktir gidiyo . Len sinir stres mi yaptım da bu kadar dengesizleştim . Neyse ki hala dengeli olabilen bir mantığım var . Gereksiz maceralara girmekten beni kurtaran.

Sadece bu hafta içinde 115 in üzerinde insan burada yazılanları okumuş . Ben burada sadece saçmalıyorum . Merak edip okuyan herkese teşekkür ediyorum .

Aslında buraya defalarca birşeyler yazdım ve tekrar tekrar sildim . Yazmak istediğim bi şey var belli ama bunu niye yazamıyorum bilmiyorum . Belki yanılıyorum diye düşünüp çekiniyorum yazmaktan.

 

"Noluyoruz Be !" derken buraya yazacaklarım aklımda belirmişti aslında.

 

Anlamını kaybedenler belki bu kelimeler belki de kelimelerin anlattıkları.....

 

 

Baktım ki bende bi haller var . Eskiye nazaran biraz değiştim galiba. Nedendir bilinmez arkadaşlarımla daha az vakit geçirir oldum. Daha çok kendimle baş başa kalıyorum ve bundan da pek şikayetçi görünmüyorum. Oysa eskiden sıkıntıdan yerimde duramazdım.

 

Belki benim mevsimim gelince oldu bu . Sonbahar!... Bu mevsimi seviyorum ben . O yerdeki sarı ve kızıl renkli yaprakları görmek hoşuma gidiyor . Sarı ve kızıl yaprakların başrolünü oynadığı biraz melankolik biraz romantik bi mevsim bu . Beni rahatlatıyo sanki. Yürürken kurumaya yüz tutmuş yaprakların çıkardıkları sesler de cabası. 

 

Zaman zaman soruyorum kendime : Noluyoruz Be!