Plan program yapacak kafa kalmadı maalesef . Sınavlara girip çıkmaktan bazen "Umut dünyaya dön ! " diyen arkadaşlara " Dünya ? O hala dönüyor mu ? " dercesine bakarken plan yapmak sanırım insan sınırlarının üstünde. ( Sen insan mısın be kardeşim ! – Evet maalesef, sakıncası mı var  ? )

Önümdeki on gün benim için planlanmış bile . Gelecek haftaya baktım ve tüm günlerin dolu olduğu bir takvim gördüğümde anladım bunu. (Benim plan yapmama ne gerek var )

Gündüz yüzüme bir tokat atıp akşam üstü “ Yanımda olduğun için çok şanslıyım” diyen bir kız arkadaşımın ne demek istediğini anlamaya çalışırken yada puan tablosunda bir aşağı bir yukarı hareket edip duran tutarsız puanlarıma “ dur iki dakika bi yerinde !” diyemezken plan yapmanın ne gereği var. (Arkadaşımın eli de çok sertmiş, tokadın acısını hatırladım birden. )

Üç beş gram hidrokarbonun AgNO₃ ‘le oluşturduğu çökeleği soran kimyacıya “Çökelekle mi doğdun lan ? Sana ne ! “ diyemezken ve zaman sürekli bana düşmanmış gibi akıp giderken planlarımın ne önemi var.

Sanırım seninle bazen ortak payda bulmakta güçlük çekiyoruz Dünya …